दुष्यंत कुमार Shayari in Hindi बाएँ से उड़के दाईं दिशा को गरुड़ गया

Advertisement

Dushyant Kumar shayari – Baayen Se Udake Daayeen Disha Ko Garur Gaya

बाएँ से उड़के दाईं दिशा को गरुड़ गया
कैसा शगुन हुआ है कि बरगद उखड़ गया

इन खँडहरों में होंगी तेरी सिसकियाँ ज़रूर
इन खँडहरों की ओर सफ़र आप मुड़ गया

Advertisement

बच्चे छलाँग मार के आगे निकल गये
रेले में फँस के बाप बिचारा बिछुड़ गया

दुख को बहुत सहेज के रखना पड़ा हमें
सुख तो किसी कपूर की टिकिया-सा उड़ गया

लेकर उमंग संग चले थे हँसी—खुशी
पहुँचे नदी के घाट तो मेला उजड़ गया

जिन आँसुओं का सीधा तअल्लुक़ था पेट से
उन आँसुओं के साथ तेरा नाम जुड़ गया.

दुष्यंत कुमार के 25 मशहूर शेर जो आपको सोचने पर कर देंगे मजबूर

Dushyant Kumar Poetry – Baayen Se Udake Daayeen Disha Ko Garur Gaya

Baayen Se Udake Daayeen Disha Ko Garur Gaya
kaisaa shaguna huaa hai ki baragada ukhara gayaa

ina kham’d’aharom mem hongee teree sisakiyaam’ zaroora
ina kham’d’aharom kee ora safara aapa mura gayaa

bachche chhalaam’ga maara ke aage nikala gaye
rele mem pham’sa ke baapa bichaaraa bichhura gayaa

dukha ko bahuta saheja ke rakhanaa paraa hamem
sukha to kisee kapoora kee t’ikiyaa-saa ura gayaa

lekara umanga sanga chale the ham’see—khushee
pahum’che nadee ke ghaat’a to melaa ujara gayaa

jina aam’suom kaa seedhaa taalluqa thaa pet’a se
una aam’suom ke saatha teraa naama jura gayaa.

Dushyant Kumar– Baayen Se Udake Daayeen Disha Ko Garur Gaya (in Urdu)

باءایں سے اُڑَکے دائیں دِشا کو گَرُڑَ گَیا
کَیسا شَگُنَ ہُءآ ہَے کِ بَرَگَدَ اُکھَڑَ گَیا

اِنَ کھَںڈَہَروں میں ہوںگِی تیرِی سِسَکِیاں زَرُورَ
اِنَ کھَںڈَہَروں کِی اورَ سَفَرَ آپَ مُڑَ گَیا

بَچّے چھَلاںگَ مارَ کے آگے نِکَلَ گَیے
ریلے میں پھَںسَ کے باپَ بِچارا بِچھُڑَ گَیا

دُکھَ کو بَہُتَ سَہیجَ کے رَکھَنا پَڑا ہَمیں
سُکھَ تو کِسِی کَپُورَ کِی ٹِکِیا-سا اُڑَ گَیا

لیکَرَ اُمَںگَ سَںگَ چَلے تھے ہَںسِی—کھُشِی
پَہُںچے نَدِی کے گھاٹَ تو میلا اُجَڑَ گَیا

جِنَ آںسُءاوں کا سِیدھا تاَلُّقَ تھا پیٹَ سے
اُنَ آںسُءاوں کے ساتھَ تیرا نامَ جُڑَ گَیا.

Dushyant Kumar– Baayen Se Udake Daayeen Disha Ko Garur Gaya (in Punjabi)

ਬਾਏਁ ਸੇ ਉੜਕੇ ਦਾਈੰ ਦਿਸ਼ਾ ਕੋ ਗਰੁੜ ਗਯਾ
ਕੈਸਾ ਸ਼ਗੁਨ ਹੁਆ ਹੈ ਕਿ ਬਰਗਦ ਉਖੜ ਗਯਾ

ਇਨ ਖਁਡਹਰੋਂ ਮੇਂ ਹੋਂਗੀ ਤੇਰੀ ਸਿਸਕਿਯਾਁ ਜ਼ਰੂਰ
ਇਨ ਖਁਡਹਰੋਂ ਕੀ ਓਰ ਸਫ਼ਰ ਆਪ ਮੁੜ ਗਯਾ

ਬੱਚੇ ਛਲਾਁਗ ਮਾਰ ਕੇ ਆਗੇ ਨਿਕਲ ਗਯੇ
ਰੇਲੇ ਮੇਂ ਫਁਸ ਕੇ ਬਾਪ ਬਿਚਾਰਾ ਬਿਛੁੜ ਗਯਾ

ਦੁਖ ਕੋ ਬਹੁਤ ਸਹੇਜ ਕੇ ਰਖਨਾ ਪੜਾ ਹਮੇਂ
ਸੁਖ ਤੋ ਕਿਸੀ ਕਪੂਰ ਕੀ ਟਿਕਿਯਾ-ਸਾ ਉੜ ਗਯਾ

ਲੇਕਰ ਉਮੰਗ ਸੰਗ ਚਲੇ ਥੇ ਹਁਸੀ—ਖੁਸ਼ੀ
ਪਹੁਁਚੇ ਨਦੀ ਕੇ ਘਾਟ ਤੋ ਮੇਲਾ ਉਜੜ ਗਯਾ

ਜਿਨ ਆਁਸੁਓਂ ਕਾ ਸੀਧਾ ਤਅੱਲੁਕ਼ ਥਾ ਪੇਟ ਸੇ
ਉਨ ਆਁਸੁਓਂ ਕੇ ਸਾਥ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਜੁੜ ਗਯਾ.

Advertisement