साहिर लुधियानवी Shayari in Hindi हिरास – और तिरे रेशमी आंचल का किनारा न मिले

Advertisement

Sahir Ludhianvi shayari – Hiraas

तेरे होंठों पे तबस्सुम की वो हलकी-सी लकीर
मेरे तख़ईल में रह-रह के झलक उठती है
यूं अचानक तिरे आरिज़ का ख़याल आता है
जैसे ज़ुल्मत में कोई शम्अ भड़क उठती है

तेरे पैराहने-रंगीं की ज़ुनुंखेज़ महक
ख़्वाब बन-बन के मिरे ज़ेहन में लहराती है
रात की सर्द ख़ामोशी में हर इक झोकें से
तेरे अनफ़ास, तिरे जिस्म की आंच आती है

Advertisement

मैं सुलगते हुए राज़ों को अयां तो कर दूं
लेकिन इन राज़ों की तश्हीर से जी डरता है
रात के ख्वाब उजाले में बयां तो कर दूं
इन हसीं ख़्वाबों की ताबीर से जी डरता है

Advertisement

तेरी साँसों की थकन, तेरी निगाहों का सुकूत
दर- हक़ीकत कोई रंगीन शरारत ही न हो
मैं जिसे प्यार का अंदाज़ समझ बैठा हूँ
वो तबस्सुम, वो तकल्लुम तिरी आदत ही न हो

Advertisement
youtube shorts kya hai

सोचता हूँ कि तुझे मिलके मैं जिस सोच में हूँ
पहले उस सोच का मकसूम समझ लूं तो कहूं
मैं तिरे शहर में अनजान हूँ, परदेसी हूँ
तिरे अल्ताफ़ का मफ़हूम समझ लूं तो कहूं

कहीं ऐसा न हो, पांओं मिरे थर्रा जाए
और तिरी मरमरी बाँहों का सहारा न मिले
अश्क बहते रहें खामोश सियह रातों में
और तिरे रेशमी आंचल का किनारा न मिले

Advertisement

साहिर लुधियानवी की शायरी – चंद बेहतरीन शेर

Sahir Ludhianvi Poetry – Hiraas

tere honthon pe tabassum kii vo halakii-sii lakiir
mere takhiil men rah-rah ke jhalak uthatii hai
yoon achaanak tire aarij kaa khyaal aataa hai
jaise julmat men koii shama bhadk uthatii hai

tere pairaahane-rangiin kii jununkhej mahak
khvaab ban-ban ke mire jehan men laharaatii hai
raat kii sard khaamoshii men har ik jhoken se
tere anafaas, tire jism kii aanch aatii hai

main sulagate hue raajon ko ayaan to kar doon
lekin in raajon kii tashhiir se jii darataa hai
raat ke khvaab ujaale men bayaan to kar doon
in hasiin khvaabon kii taabiir se jii darataa hai

terii saanson kii thakan, terii nigaahon kaa sukoot
dar- hakiikat koii rangiin sharaarat hii n ho
main jise pyaar kaa andaaj samajh baithaa hoon
vo tabassum, vo takallum tirii aadat hii n ho

sochataa hoon ki tujhe milake main jis soch men hoon
pahale us soch kaa makasoom samajh loon to kahoon
main tire shahar men anajaan hoon, paradesii hoon
tire altaaf kaa mafhoom samajh loon to kahoon

kahiin aisaa n ho, paanon mire tharraa jaae
aur tirii maramarii baanhon kaa sahaaraa n mile
ashk bahate rahen khaamosh siyah raaton men
aur tire reshamii aanchal kaa kinaaraa n mile

Sahir Ludhianvi– Hiraas (in Urdu)

تیرے ہوںٹھوں پے تَبَسُّمَ کِی وو ہَلَکِی-سِی لَکِیرَ
میرے تَخاِیلَ میں رَہَ-رَہَ کے جھَلَکَ اُٹھَتِی ہَے
یُوں اَچانَکَ تِرے آرِزَ کا خَیالَ آتا ہَے
جَیسے زُلْمَتَ میں کوئی شَمْءاَ بھَڑَکَ اُٹھَتِی ہَے

تیرے پَیراہَنے-رَںگِیں کِی زُنُںکھیزَ مَہَکَ
خْوابَ بَنَ-بَنَ کے مِرے زیہَنَ میں لَہَراتِی ہَے
راتَ کِی سَرْدَ خاموشِی میں ہَرَ اِکَ جھوکیں سے
تیرے اَنَفاسَ، تِرے جِسْمَ کِی آںچَ آتِی ہَے

مَیں سُلَگَتے ہُئے رازوں کو اَیاں تو کَرَ دُوں
لیکِنَ اِنَ رازوں کِی تَشْہِیرَ سے جِی ڈَرَتا ہَے
راتَ کے کھْوابَ اُجالے میں بَیاں تو کَرَ دُوں
اِنَ ہَسِیں خْوابوں کِی تابِیرَ سے جِی ڈَرَتا ہَے

تیرِی ساںسوں کِی تھَکَنَ، تیرِی نِگاہوں کا سُکُوتَ
دَرَ- ہَقِیکَتَ کوئی رَںگِینَ شَرارَتَ ہِی نَ ہو
مَیں جِسے پْیارَ کا اَںدازَ سَمَجھَ بَیٹھا ہُوں
وو تَبَسُّمَ، وو تَکَلُّمَ تِرِی آدَتَ ہِی نَ ہو

سوچَتا ہُوں کِ تُجھے مِلَکے مَیں جِسَ سوچَ میں ہُوں
پَہَلے اُسَ سوچَ کا مَکَسُومَ سَمَجھَ لُوں تو کَہُوں
مَیں تِرے شَہَرَ میں اَنَجانَ ہُوں، پَرَدیسِی ہُوں
تِرے اَلْتافَ کا مَفَہُومَ سَمَجھَ لُوں تو کَہُوں

کَہِیں اَیسا نَ ہو، پاںاوں مِرے تھَرّا جائے
اَورَ تِرِی مَرَمَرِی باںہوں کا سَہارا نَ مِلے
اَشْکَ بَہَتے رَہیں کھاموشَ سِیَہَ راتوں میں
اَورَ تِرے ریشَمِی آںچَلَ کا کِنارا نَ مِلے

Sahir Ludhianvi– Hiraas (in Punjabi)

ਤੇਰੇ ਹੋੰਠੋੰ ਪੇ ਤਬਸ੍ਸੁਮ ਕੀ ਵੋ ਹਲਕੀ-ਸੀ ਲਕੀਰ
ਮੇਰੇ ਤਖਈਲ ਮੇੰ ਰਹ-ਰਹ ਕੇ ਝਲਕ ਉਠਤੀ ਹੈ
ਯੂੰ ਅਚਾਨਕ ਤਿਰੇ ਆਰਿਜ ਕਾ ਖਯਾਲ ਆਤਾ ਹੈ
ਜੈਸੇ ਜੁਲ੍ਮਤ ਮੇੰ ਕੋਈ ਸ਼ਮ੍ਅ ਭਡਕ ਉਠਤੀ ਹੈ

ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਹਨੇ-ਰੰਗੀੰ ਕੀ ਜੁਨੁੰਖੇਜ ਮਹਕ
ਖ੍ਵਾਬ ਬਨ-ਬਨ ਕੇ ਮਿਰੇ ਜੇਹਨ ਮੇੰ ਲਹਰਾਤੀ ਹੈ
ਰਾਤ ਕੀ ਸਰ੍ਦ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਮੇੰ ਹਰ ਇਕ ਝੋਕੇੰ ਸੇ
ਤੇਰੇ ਅਨਫਾਸ, ਤਿਰੇ ਜਿਸ੍ਮ ਕੀ ਆੰਚ ਆਤੀ ਹੈ

ਮੈੰ ਸੁਲਗਤੇ ਹੁਏ ਰਾਜੋੰ ਕੋ ਅਯਾੰ ਤੋ ਕਰ ਦੂੰ
ਲੇਕਿਨ ਇਨ ਰਾਜੋੰ ਕੀ ਤਸ਼੍ਹੀਰ ਸੇ ਜੀ ਡਰਤਾ ਹੈ
ਰਾਤ ਕੇ ਖ੍ਵਾਬ ਉਜਾਲੇ ਮੇੰ ਬਯਾੰ ਤੋ ਕਰ ਦੂੰ
ਇਨ ਹਸੀੰ ਖ੍ਵਾਬੋੰ ਕੀ ਤਾਬੀਰ ਸੇ ਜੀ ਡਰਤਾ ਹੈ

ਤੇਰੀ ਸਾਸੋੰ ਕੀ ਥਕਨ, ਤੇਰੀ ਨਿਗਾਹੋੰ ਕਾ ਸੁਕੂਤ
ਦਰ- ਹਕੀਕਤ ਕੋਈ ਰੰਗੀਨ ਸ਼ਰਾਰਤ ਹੀ ਨ ਹੋ
ਮੈੰ ਜਿਸੇ ਪ੍ਯਾਰ ਕਾ ਅੰਦਾਜ ਸਮਝ ਬੈਠਾ ਹੂ
ਵੋ ਤਬਸ੍ਸੁਮ, ਵੋ ਤਕਲ੍ਲੁਮ ਤਿਰੀ ਆਦਤ ਹੀ ਨ ਹੋ

ਸੋਚਤਾ ਹੂ ਕਿ ਤੁਝੇ ਮਿਲਕੇ ਮੈੰ ਜਿਸ ਸੋਚ ਮੇੰ ਹੂ
ਪਹਲੇ ਉਸ ਸੋਚ ਕਾ ਮਕਸੂਮ ਸਮਝ ਲੂੰ ਤੋ ਕਹੂੰ
ਮੈੰ ਤਿਰੇ ਸ਼ਹਰ ਮੇੰ ਅਨਜਾਨ ਹੂ, ਪਰਦੇਸੀ ਹੂ
ਤਿਰੇ ਅਲ੍ਤਾਫ ਕਾ ਮਫਹੂਮ ਸਮਝ ਲੂੰ ਤੋ ਕਹੂੰ

ਕਹੀੰ ਐਸਾ ਨ ਹੋ, ਪਾੰਓੰ ਮਿਰੇ ਥਰ੍ਰਾ ਜਾਏ
ਔਰ ਤਿਰੀ ਮਰਮਰੀ ਬਾਹੋੰ ਕਾ ਸਹਾਰਾ ਨ ਮਿਲੇ
ਅਸ਼੍ਕ ਬਹਤੇ ਰਹੇੰ ਖਾਮੋਸ਼ ਸਿਯਹ ਰਾਤੋੰ ਮੇੰ
ਔਰ ਤਿਰੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਆੰਚਲ ਕਾ ਕਿਨਾਰਾ ਨ ਮਿਲੇ

Sahir Ludhianvi shayari, Sahir Ludhianvi quotes in hindi, Sahir Ludhianvi poems, motivational shayari of Sahir Ludhianvi, Sahir Ludhianvi motivational poem, Sahir Ludhianvi muktak, Sahir Ludhianvi ki ghazal

Advertisement